25-09-2018

Als ik moe ben ga ik stomme woordgrappen maken

En als ik aan die vermoeidheid een glas wijn toevoeg, wordt het alleen maar erger. 'Kijk, zij schrijft toffe dingen!', zegt Joep. 'Wie?' - 'Nicole!' - ze heeft een trui aan met een hoge nek. 'Nicoltrui?' - hilariteit alom. Denk ik dan. Ik grinnik. Herman Koch loopt langs de tafel. Normaal gesproken zou dit wat minder alledaags zijn dan nu, maar ik was net op het Boekjesbal en hij las in zes minuten zijn tekst over dienstplicht voor. 'Ach kijk, Herman Koch loopt gewoon voorbij!', 'woont hier vast in de buurt' - 'zeker geKocht'. Zie hier, het niveau daalt. Laatst heb ik ook een hele avond ingevuld met het bedenken van Thierry Baudet-grappen. Het was niet mijn eigen idee, alle credits gaan naar de eerdergenoemde Joep, maar toch heb ik me kostelijk vermaakt. Stel, Thierry vult zijn belastingpapieren niet naar waarheid in: Thierry Fraudet. Of hij bevindt zich in een drukke ruimte, hij vond het ook benauwend: Thierry Crowded. En zo maar door. 

Tja. Woordgrappen. Ik vind ze heerlijk, maar de lijn tussen leuk en gewoon stemmingsbedervend is onwijs dun. Net kwam een collega-stagiair me nog vertellen: 'ik denk dat ik potentie'. Zoiets is op het randje. Is het dan het glas wijn dat ontbreekt? De kantoor-sfeer waarin ik me bevind? Zou ik wel willen weten. Nog een reden waarom ik Nederlands had moeten studeren: dan had ik mijn studie kunnen wijden aan woordgrappen. Dat kan helaas niet meer. Dan maar mijn leven wijden aan woordgrappen. 

Ik ben heel hard bezig met het bedenken van een woordgrap om dit artikel mee te eindigen. 

Lukt niet.

Thierry Berouwt Het.

Ja, heel erg dunne lijn. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten