08-10-18

Paardenpoep, pedofilie, en andere irrelevante alliteraties

De metro ruikt naar paardenpoep. Ik weet niet precies waarom dat zo is, maar soms dringt de onmiskenbare geur van viervoeterontlasting je neusgaten binnen op het moment dat je het karretje instapt. Doen ze dat om ons te pesten, arme forenzen, die om 9 uur ’s ochtends liever geteisterd worden met van alles, zelfs een penetrante zweetlucht is oke, als het maar niet dit is?

In ieder geval. Vroeg. Koffie. Ik hoop dat mijn kikkererwtensalade niet lekt in mijn tas.

Naast me staat een mannetje, strak in pak, haren netjes geschoren, te swipen door Tinder. Bij ieder meisje blijft hij net iets te lang stilstaan, alsof het iets anders is dan een simpele vleeskeuring waar door het lot der toeval soms iets anders uitkomt dan een ongemakkelijke afspraak. Zometeen stapt hij vast uit en gaat hij op weg naar zijn saaie kantoorbaan die hij nu ‘tien jaar doet, om geld te sparen, echt waar’, om er vervolgens te blijven hangen tot zijn zeventigste en dan te klagen over zijn pensioen dat almaar uitgesteld wordt.

Op het stoeltje voor me zit een meisje vurig te appen. Ze kijkt boos. Ze heeft vast ruzie met haar vriendje. Of met haar moeder, omdat ze zich weer verslapen heeft en de schuld op haar afschoof. 

Schuin tegenover me staat een meisje, dure schoenen, met een dikke bundel die er uit ziet alsof het iets met het recht te maken heeft. Ik gok zo dat ze liever literatuurgeschiedenis had gestudeerd, maar om het bedrijf van haar vader in stand te houden ervoor heeft gekozen iets te studeren waar ze ‘rijk mee wordt, of zo’, *kauwt kauwgom*.

Een man kijkt me aan.

Wat zou hij van mij denken? Ah, ze checkt continu haar e-mail, misschien doet ze iets interessants. Ze leest Lolita, misschien heeft ze een vreemde ongerechtvaardigde obsessie met Russische literatuur terwijl ze de samenvatting van Oorlog en Vrede las op Sparknotes. Ze heeft een gek metalen buisje in haar rechter neusvleugel, zal vast wel zo’n stomme Amsterdamse hipster zijn die naar clubs gaat waarvan stiekem niemand weet hoe de naam uitgesproken wordt.

Misschien denkt hij wel helemaal niets.

De metrodeuren gaan open en ik ga op weg naar de redactie.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten